Photograph... ความสุขทุกมวลอากาศ...Can you feel it ?

เมื่อวานกับการกลับไปเจอกับบรรยากาศเก่าๆ เพื่อนเก่าๆ
ความรู้สึกดีๆแบบเก่าๆ..............

นานเเล้วนะที่ไม่ได้ไปไหนมาไหนกันเยอะๆแบบนี้
มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตไม่มีเหตุและผลเอาเสียเลย
ในขณะที่เราเติบโตขึ้น วุฒิภาวะมากขึ้น พบปะผู้คนหลายหลาก
แต่เรากลับเลือกที่จะเเยกห่างจากฝูงชนกลุ่มเดิมๆ
อิบุคคลเดิมๆที่เคยแหกปากบ้าบอ กอดคอกันเต้นกลางที่สาธารณะ!!

เมื่อวานนี้เหตุการณเเบบนี้กลับมาอีกครั้ง
เค้าว่ากันว่ายิ่งโตก็ยิ่งเหงา
เราจะมีข้ออ้างในการสุงสิงกับผู้คนมากขึ้น
ข้าพเจ้าเองก็เฉกเช่นเดียวกัน
กุเริ่มจำกัดขอบเขตสร้างรั๊วลวดหนามขึ้นมารายรอบตัวเอง
"ใครไม่มั่นใจว่ารู้จักกูจริง  อย่าเเหยม!! จะโดนทิ่มให้เสียเลือดป่าวๆ!!!"

กุไปเซิ้งกะอิทรายกลางเซ็นทรัลเวิลล -"-

กูเป็นคนนึงที่มักจะใช้คำพูดที่ว่า "เเมื่อไหร่ก็เจอกันได้ จะนัดทำไมวะ ไม่ว่างๆ"
กลับมาถามตัวเองอีกทีซิว่าที่มึงพูดไปหน่ะก้นบึ้งรากลึกของมึงมันคืออะไร ถ้าไม่ใช่เเค่ความขี้เกียจ
ความเฉยชา ความเรื่อยเปื่อย ไม่กระตือรือร้นรับรู้เรื่องราวของใคร
สิ่งเหล่านี้มันเข้ามาในชีวิตเราตั้งเเต่เมื่อไหร่ ยังไม่มีนักวิชาการคนไหนบอกได้

ข้าพเจ้ายังไม่เเก่ เเต่ก็โตพอที่จะเริ่มรู้สึกได้ว่า
"กูกำลังจะเเก่เเละหลงลืมสิ่งดีๆในวันก่อนๆไป"
ฉะนั้นเพียงเเค่การนัดเจอกันในกลุ่มเเรดกลุ่มเดิมๆ
เพื่อนที่นึกเอาเองในใจว่ากลุ่มนี้เเหละ
ที่กูพูดได้เต็มปากว่า"มันคือเพื่อนเเท้เพื่อนถาวร"
จึงเป็นเหมือนการได้ฉีดยาทำเบบี้เฟส
(หรือยาเพิ่มสมรรถภาพของกระด้างของหนังหน้า)
ลำลึกให้ตัวเองในวัยขบเผาะอีกครั้ง

ข้าพเจ้าพูดกับน้องสาวอยู่ตลอดว่า เฮ้ยย มึงยังเด็กอะ ไปเที่ยวมั่งเหอะ!!
เพื่อนอะไปกับเค้าเถอะ เวลามันผ่านไปเร็วนะเว้ย มันเร็วจนมึง
จะรู้ตัวอีกที ก็ได้เเต่หันกลับมาเเล้วพูดกับตัวเองว่า
"กูเเม่งน่าอยู่กับเพื่อนให้มากกว่านี้ เสียดายหว่ะ"

ข้าพเจ้าเป็นคนนึงที่โชคดี ที่ชีวิตนึงสามารถมีเพื่อนตายตัวและถาวร
การพบเจอและต้นตอเรื่องราวการรู้จักกันมันอาจจะงงๆหน่อย
เเต่ก็สุขทุกทีที่มีคนถามว่า อ้าวว แล้วมึงรู้จักกันยังไงวะ อยู่กันคนละโรงเรียนนี่
555555555 เออหว่ะ มันมาได้ไงวะ เเต่มันก็มาถึงวันนี้หละวะ
เเล้วก็อยากรักษามันเอาไว้ให้อยู่ตลอดไป

ว่ากันว่า ชีวิตนึงของมนุษย์จะมีเพื่อนสนิทจริงๆไม่เกิน2คน หรอก
ถูก!! ถึงตอนนี้ก็ยังยืนยันว่าข้าพเจ้ามีเพื่อนที่สนิทจริงๆก็ประมานนั้น2-3คน
เเต่เพื่อนที่กูรักมันมีเยอะกว่านั้น บางทีอาจด้วยเวลาด้วยความห่าง
ที่ทำให้พลาดโอกาสที่จะสนิทกับทุกคนในกลุ่ม เเต่ก็รักมันทุกคนหว่ะ
 
ยาวจริง

 .

.

.

Ps.1 เมื่อวาน ไม่มีไรมากก็เเค่นัดกันกินข้าวไปเดินเล่น อิทรายซื้อเเว่นเหี้ยไรมาไม่รู้
ชอบๆๆๆๆ เเม่งเเย่งกันใส่ใหญ่เลยย สาดดดดด ถ่ายรูปกันมันมากกกก
ถ่ายตลอดเวลา ปกติกูอยู่กะอิทราย2คน เสียงดังให้ตายก็ยังมียางอาย(หรอ)นิดนึง
เเต่พอคนมันเยอะๆ ยางก็เริ่มหายไป สนุกดีหว่ะ กูเหนมิ้นเเม่งเดินยิ้มมม
เเต่ก็ไม่ค่อยพูด 5555555
ช๊อปปิ๊งกันเยอะๆเเบบนี้ลองเสื้อกันมันส์มากกกกกกกกก

Ps.2 Play hound ลด40% - 50% ทุกสาขาป่าวไม่รู้ เเต่ที่เซ็นทรัลลาดพร้าว ลดคะ
กุไปสอยมาเเล้วเสื้อตัวกางเกงตัว รู้สึกดี ที่กุรอจนมันลด
โฮกกกกกกกกกกกกก เเม่งงงอิยี่ห้อเทพ กว่ามันจะลดได้เเต่ละที
เเม่งงงงงงง

Ps.3 กุกะลังเพ้อเจ้อหว่ะ หลุดขอบอวกาศไปเเล้วหว่ะ >< โอ้ยยยยย ทำไมต้องชอบผุชายในคอมด้วยวะ !!!เเงงงงงงงงงง ไอดอลลลลเวิลลลด ของกู โฮกกกกกก ชั้นรักเธอนะ

Ps.4 ว่าไงอิปลา ยังมีชีวิตอยู่ป่าววว มะวานนี้ ขาดมึง คิดถึงหว่ะ ...