Photograph... ความสุขทุกมวลอากาศ...Can you feel it ?

เศษฐศาสตร์

วิชาที่ว่าด้วย

การจัดสรรทรัพยากรซึ่งมีอยู่อย่างจำกัด

ให้กับมนุษย์ซึ่งมีความต้องการอย่างไม่จำกัด

หรืออีกนัยหนึ่ง ไม่รู้จักพอ นั่นเอง

วันนี้ข้าพเจ้าไม่ได้จะมาวิชาการจ๋าอะไรทำนองนั้น
แต่จะมาพูดถึงความเป็นจริงของชีวิตบางอย่าง

ในนาทีนี้ วิชาเศรษฐศาสตร์สำหรับข้าพเจ้า คือความเป็นจริงของชีวิตที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
วันก่อนคะแนนสอบกลางภาคออก
ความเป็นจริงของชีวิตบอกข้าพเจ้าว่า
"เอ็ง จงพอเถอะ พอเสียที"
ข้าพเจ้าเถียงมันว่า
"ไม่กุไม่พอ กุจะเที่ยว กุจะเล่น กุจะสนุก"
เศรษฐศาสตร์เลยบอกว่า
"งั้นเอ็งก็จงยอมรับด้วยเเล้วกันนะ ว่าคะเเนน มันมีอยู่อย่างจำกัด
หากเอ็งไม่รู้จักจัดสรร ข้าว่า F คงอยู่ไม่ไกลจากเอื้อมมือ"
...
.
.
.

แง่ววววว

ใช่ ถูกกกกก ข้าพเจ้า ตกเสดสาดดดดดด
แล้ววันนี้เป็นคาบสุดท้ายก่อนสอบ ทำให้ข้าพเจ้าค้นพบสิ่งๆหนึ่งในวิชานี้
นั่นก็คือ กราฟ อุปสงอุปทานห่าเหวของอาจารย์
สามารถแบ่งภาค แตกฟอรัม แบ่งตัวได้เฉกเช่นเดียวกับปรสิต

วันนี้ในขณะเรียน เนื่องด้วย จัดสรรทรัพยากรสมองก็เเล้วเเต่ก็ยังไม่สามารถ
หยั่งรู้ถึงความล้ำลึกนั้นได้ จึงได้เกิด ม้อนส์เตอร์3 ภาคด้วยกัน ดังต่อไปนี้

"แอบโซลูทกราฟฟ่า""อิเล็กโชนแฟน"
ความแน่นอนคือ พัดลมในห้อง(แอร์)
ความไม่แน่นอน ที่สร้างความสยิวจนขนลุกโชนน
ของชีวิต(นิสิต) TT__TT

"ชิกก้าฟูลเลอร์"
ความเขลา
คือธรรมดาของชีวิต(นิสิต)
เรียนมากๆ เเล้วจะโง่เป็นไก่