Photograph... ความสุขทุกมวลอากาศ...Can you feel it ?

เคยมั้ย เวลามีใครมาปรึกษา
ทุกปัญหาที่เค้าเล่ามา มันตรงกับตัวคุณทั้งหมด

เคยมั้ย ทีให้คำเเนะนำเค้ากลับไป
อย่างกล้าหาญ อย่างมั่นใจ
บอกให้เค้าก้าวต่อไป ไม่ต้องไปกลัวอะไรทั้งสิ้น
แต่ก็รู้อยู่แก่ใจ ว่ามันก็เเค่ โกหกคำโต

เคยมั้ย ที่ถูกชม ถูกขอบคุณ
บอกว่าคุณเป็นคนดีจัง
คุณกล้าหาญจัง

แต่จริงๆเเล้วมันไม่ใช่เลย ทุกอย่างที่คุณบอกเค้าไป
มันก็เป็นเเค่ หนึ่งในสิ่งที่คุณเองก็อยากทำ แต่คุณ.......ทำไม่ได้

แล้วคุณเคยมั้ย ที่น้ำตามันไหล อย่างช่วยไม่ได้ เพียงเพราะคำพูดธรรมดาๆบางคำ
เเต่มันสะท้อนใจเหลือเกิน

เขียนไปร้องไห้ไป
ไม่ได้มีใครทำให้เสียใจถึงขั้นนั้น
มันก็เเค่สะกิดต่อมอารมณ์ที่เเอบเก็บเอาไว้ลึกๆ

บางครั้งเคยคิดอย่างเห็นเเก่ตัว
สุดท้ายเหลือตัวคนเดียวเเล้วใช่มั้ย
เป็นคนเดียวที่ยังอยู่ในวงจรอุบาดนี่
เป็นคนเดียวที่ยังพยามจะอยู่ให้ได้ในที่ๆไม่ใช่ของตัวเอง
อยากจะรั้งเอาไว้ ให้ทุกคนจมปรักอยู่กับตัวเราเหมือนกัน
เเต่เพราะเเป็นคนดีหว่ะ
เเม่งเป็นคนดี นี่มันดีอย่างนี้นี่เอง!!!

ป.ล.

เอาไว้ไปเป็น"เด็กท่องเที่ยว"กับ"เด็กนิเทศ"ที่ตกงานเหมือนกัน มันก็น่าสนดีนะมึง อยากทำอะไรก็ทำ ชีวิตไม่ได้ยืนยาวอย่างที่คิด ใครจะรู้พรุ่งนี้อาจจะเป็นวันสุดท้าย เพราะฉะนั้นในปัจจุบัน คว้าอะไรได้ก็เอามันไว้ก่อน ไม่ต้องคิดการไกลเเล้ว(กูก็เลิกคิดเเล้ว) อยู่กับวันนี้ให้สดชื่น ชื่นใจ อิ่มความสุขจนล้นทะลักอย่างที่มึงอยากทำ ในเมื่อมันมี"Choice" ให้เลือก ก็เเค่วงกลมมันไปซะก็สิ้นเรื่อง ยังไม่ต้องคิดว่าเฉลยมันจะถูกหรือจะผิด เอาเป็นว่ามึงมั่นใจในช้อยอันนั้นก็พอเเล้ว พระเจ้าไม่กลั่นเเกล้งมึงพร่ำเพรื่อหรอก เค้าต้องเเบ่งเอาไว้เเกล้งกูบ้าง กูนะ ยังอยากมีทางให้เลือกเหมือนมึง เเต่ทำไงได้ กูเลือกมันไปเเล้ว ถึงจะรู้ว่ามันไม่ถูกไม่ควรนัก แต่ก็ต้องเต็มใจกับมัน ต้องมความสุขกับมันให้ได้ไม่ใช่หรอ?

ปลา ไปสู่สุคติของมึงเถอะ ถึงยังไงกูก็ยังย้ำให้มึงเดินไปในทางที่มึงรัก
กูไม่ได้เก่ง ไม่ได้กล้าหาญอย่างที่มึงเห็น

ทุกอย่างที่เป็น กู"ตั้งใจ"ทำให้เห็น
เพราะที่จริงเเล้ว กูเนี่ยเเหละที่น่าสมเพชที่สุด
.
.
.
.
.
เฮ้อออ ทำไมกูต้องเป็นคนดีด้วยว่ะ!!!
เกียดมึงที่สุด จำคำพูดกูไว้นะ เกียดเมิงงงงงงงง
กูไม่รักมึงหรอก ไม่ต้องมาดีใจ กูเเค่กำลังพยามปลงกับชีวิตอยู่ อนุโมทนาสาธุ!